Más canciones de Amelia And
Descripción
El mundo parecía cubierto de una escarcha tranquila, no ofensiva, pero fría. El aire se congeló entre las palabras, y los pensamientos se envolvieron en el pelaje del perro y la manta. Todo a mi alrededor parece vivir según un horario de felicidad, solo que mi corazón se sale del programa y no se apresura a sonreír. Hay algo reconfortantemente honesto en admitir que no siempre está bien. La música fluye suavemente, como la respiración antes de dormir, y en cada línea hay un ligero movimiento de nostalgia que no asusta, sino que calma. Esto no es tristeza, sino invierno, que sabe que llegará la primavera y será más fácil respirar. Mientras tanto, simplemente sentarse en un lugar cálido, permitiendo que el silencio sea un poco amigo.
Letra y traducción
Original
Chyba coś nie tak jest ze mną.
Chowam w sobie cały lęk.
Na co mi to? Zamykam się w sobie.
Minuta, dwie zanim rozpłynę się i nie zostało mi nic, tylko zachód słońca.
Może pora odejść, choć wiem, że i tak nie rozgryziesz mnie.
Ciągle w koło krążę i nie mogę trafić tam, gdzie jeszcze jest tlen.
Może pora odejść.
Każdy jakiś za bardzo szczęśliwy tu jest. Ja nie umiem.
Wolę pod kocyk wejść. Obok mój pies. Tak najlepiej się czuję.
A Ty może tego nie rozumiesz? Spoko, ja też. Czasem tak jest.
Może do wiosny mi minie, zima popłynie, a z nią kilka moich łez.
A może ktoś się znajdzie, w kogo ramiona wpadnę w zimowy sen, ciepło otuli mnie.
Teraz wiem.
Może pora odejść, choć wiem, że i tak nie rozgryziesz mnie.
Ciągle w koło krążę i próbuję trafić tam, gdzie jeszcze jest tlen.
Gdzie jeszcze jest tlen. Gdzie jeszcze jest tlen.
Gdzie jeszcze jest tlen.
Może pora odejść.
Traducción al español
Creo que hay algo mal en mí.
Guardo todo mi miedo dentro.
¿De qué me sirve esto? Me encierro en mí mismo.
Uno o dos minutos antes de que me derrita y no me quede nada más que la puesta de sol.
Tal vez sea hora de irme, pero sé que no me descubrirás.
Sigo dando vueltas en círculos y no encuentro un lugar donde todavía haya oxígeno.
Quizás sea hora de irse.
Aquí todo el mundo está muy feliz. No puedo.
Prefiero ir debajo de la manta. A mi lado está mi perro. Así es como me siento mejor.
¿Y tal vez no lo entiendes? Genial, yo también. A veces es así.
Quizás para la primavera se acabe, pase el invierno y con él algunas de mis lágrimas.
O tal vez alguien encuentre a alguien en cuyos brazos pueda caer en un sueño invernal y envolverme abrigadamente.
Ahora lo sé.
Tal vez sea hora de irme, pero sé que no me descubrirás.
Sigo dando vueltas en círculos e intentando llegar a donde todavía hay oxígeno.
¿Dónde más hay oxígeno? ¿Dónde más hay oxígeno?
¿Dónde más hay oxígeno?
Quizás sea hora de irse.