Más canciones de Şiir!
Descripción
Productor: Sefa Kaya
Letrista: Cansu Türedi
Compositor: Sefa Kaya
Letra y traducción
Original
Eski fotoğraflara bakıp "Hava ne kötüymüş, nasıl atlattık kışı? " diyorsun.
O gri havalar hiç bitmeyecekmiş gibi gelmişti bir zamanlar. Hatırlıyorsun.
Hatırlıyorsun, "Unutmak istemiyorum, hatırlayarak iyileşmek istiyorum.
" dediğini.
Sonra bir sabah güneşli hava pencere olmuştu iç sıkıntına, biliyorsun. Bazı eksiklikler var.
Arada gardını düşürdün mü diye yokluyor.
Sen o eksiğin ne kaynaklı olduğuna bile emin değilsin.
Gardın çoktandır düşük. Sadece sen biliyorsun.
Birisi "Nasılsın? " diye sorana kadar iyisin.
Sorudan sonra uzun bir boşluğa dalış. Sana kalsa hibe edilmemeli hiçbir kelime.
Susmak da bu yüzden çok uzun. Neyse ki her şey genişliyor ve yenileniyor.
Bu sonsuz gibi gelen tekrara güvenin tam.
İşte biri ağlıyorsa süt kaynatmak gibi fikirler geçiyor aklından.
Dış dünyaya büyüyemiyorsun.
Önceleri tam bir umut var kaygısıyla sataşıyordun büyük laflar edenlere.
Şimdi hak veriyorsun yavaş yavaş. Keskin çizgilerin gidiyor yaş aldıkça.
Sağına yatıp sabah da aynı pozisyonda uyanıyorsan yıllarca, bir gün yatakta dönüp duruyorsun ve o bile aynı kalmıyor.
Çizgileri yok etmeyi öğreniyorsun bir gün. İyi ki öğrenmek ve yanılmak hiç bitmiyor.
Bir gün yabancısı oluyorsun en yakın olmak istediğine.
Başka bir gün yabancısı olduğunu başka biri olarak tanıyıp yeniden seviyorsun. Sevmek hiç bitmiyor.
Nasıl bitsin ki? Çoğalmasına bahaneler üretiyorsun.
Ve bir gün olduğun yer hiçbir yer değil. Yollar çekiyor içini.
Yorgunluk baki. Kapı sana gelmez. Açık zaten. Bir adım atsan. . . Onu da biliyorsun.
Anlamak ve anlaşılmak. Ah zormudur ki şimdi.
İhtimaller var.
Şimdi rüzgârsız son düzlükte son sürat giden bir ihtimalin fay salmasını beklemek. Olur ya, gidişinde bir rüzgârı vardır kendi içinde.
Hükmünü vermeyip de aslında kendi içinde yeşeren bize dair her şey gibi. Belki.
İyi ki keşfediyorsun erişilmez bir odacık olduğunu içinde. Orayı kilitliyorsun.
Hesapsız olmak orada şimdi. Hiçbir şeyle paralel gitmiyor.
Onun kendi güzergâhında sakinlikle seyreden bir tavrı var.
Etkilenmiyor olasılıklardan, yapılandan ve yapılmayandan. O orada. Her şeye rağmen.
Traducción al español
Miras fotos antiguas y dices: "Hacía tan mal tiempo, ¿cómo sobrevivimos al invierno?"
Érase una vez, parecía que ese clima gris nunca terminaría. Lo recuerdas.
Recuerda: “No quiero olvidar, quiero sanar recordando.
" lo que dijo.
Entonces, una mañana, el tiempo soleado se convirtió en una ventana a tu angustia interior, ¿sabes? Hay algunas deficiencias.
A veces comprueba si bajas la guardia.
Ni siquiera estás seguro de qué causó esa deficiencia.
Tu guardia ha estado baja durante mucho tiempo. Sólo tú lo sabes.
Estás bien hasta que alguien te pregunta: "¿Cómo estás?"
Tras la pregunta, una larga zambullida en el vacío. Si fuera por ti, no se deberían donar palabras.
Por eso el silencio es tan largo. Afortunadamente todo se va ampliando y renovando.
Tenga plena confianza en esta repetición aparentemente interminable.
Si alguien llora, le vienen a la mente ideas como hervir leche.
No puedes crecer en el mundo exterior.
Al principio, te burlabas de aquellos que hacían grandes declaraciones, por temor a que hubiera esperanza.
Ahora vas aceptando, poco a poco. Tus líneas marcadas desaparecen a medida que envejeces.
Si duermes sobre tu derecha y te despiertas en la misma posición por la mañana, estarás dando vueltas en la cama día tras día durante años, e incluso eso no seguirá igual.
Un día aprendes a hacer desaparecer las líneas. Afortunadamente, aprender y cometer errores nunca termina.
Un día te conviertes en un extraño para la persona que quieres estar más cerca.
Otro día, llegas a conocer al extraño como a otra persona y lo amas de nuevo. Amar nunca termina.
¿Cómo podría terminar? Está poniendo excusas para su proliferación.
Y un día donde estás no está en ninguna parte. Los caminos te hacen suspirar.
La fatiga persiste. La puerta no llegará a ti. Ya está abierto. Si das un paso. . . Tú también lo sabes.
Comprender y ser comprendido. Oh, ¿es difícil ahora?
Hay posibilidades.
Ahora, a la espera de una posibilidad que va a toda velocidad en la última llanura sin viento para encontrar una falla. Quizás haya viento en su partida.
Es como si todo en nosotros no llegara a una conclusión, sino que floreciera en sí mismo. Tal vez.
Me alegra que hayas descubierto que hay una habitación inaccesible dentro. Lo estás cerrando.
Ser imprudente está ahí ahora. No corre paralelo a nada.
Tiene un comportamiento que navega tranquilamente por su ruta.
No le afectan las posibilidades, lo que se hace y lo que no se hace. Está ahí. A pesar de todo.