Más canciones de Typhoon
Más canciones de Beste Zangers
Descripción
Productor: Marcel Fisser
Letra y traducción
Original
Stil de tijd.
Laat het stoppen met verstrijken, zodat ik altijd, zoals nu, naar je kan kijken. Stil de tijd.
Stil de tijd, zo midden in het leven. Want hoe ik leef nu, lijkt het op mijn lijf geschreven.
Stil de tijd.
En ik weet wel dat het helemaal niet kan, maar het gaat zo snel voorbij en ik ben bang dat ik vergeet.
De lange, volle dagen, het eindeloze praten.
Jij en ik en wij.
Stil de tijd.
Stil de tijd. Laat het niet langer vervliegen.
Ik wil niet missen, noch mijn ouders ooit verliezen.
Stil de tijd.
Stil de tijd.
Doe het anders nu en dan exact zoals we hier nu samen zitten.
Stil de tijd.
En ik weet wel dat het helemaal niet kan, maar het gaat zo snel voorbij en ik ben bang dat ik vergeet.
Dus heb ik het beschreven, dit hemels heerlijk leven, zodat het nooit verdwijnt.
Als de eerste keer verliefd, voor het eerst een gebroken hart, de eerste keer verlies. Voor het eerst ruzie maken.
Waarom weet ik niet precies. Ik was ongetwijfeld wel koppig.
Het ging waarschijnlijk over niets.
Wam terecht in mijn eerste liedje voor een handjevol publiek, een paar vrienden en mijn ouders, maar het was tenminste iets.
In mijn hoofd was het pingpong, zoals jij toen je achttien was.
Wij zeggen niet van elke seconde. Ik vraag me af: hoe doe je dat? Hoe doe je dat?
De tijd vliegt voorbij en wij kijken toe. Hoe doe je dat? De juiste keuzes maken en ook weten hoe.
Hoe doe je dat? Dapper zijn, ben niet per se een held.
Hoe accepteer je ouder worden ondanks de heimwee naar jezelf? Hoe?
Of ligt het antwoord in het doen, in de berusting dat we doorgaan en het anders is dan toen?
In de liefde voor het moment en het stillen van de tijd. Zou ik niet anders willen doen.
Zou ik nergens anders willen zijn.
Ik steel de tijd.
Traducción al español
Silencia el tiempo.
Que deje de pasar, para que pueda siempre, como ahora, mirarte. Silencia el tiempo.
Tiempo de silencio, en medio de la vida. Porque mi forma de vivir ahora parece hecha a mi medida.
Silencia el tiempo.
Y sé que no es posible en absoluto, pero pasa tan rápido que tengo miedo de olvidarlo.
Los días largos y completos, las conversaciones interminables.
Tú y yo y nosotros.
Silencia el tiempo.
Silencia el tiempo. No dejes que se evapore más.
No quiero extrañar ni perder a mis padres nunca.
Silencia el tiempo.
Silencia el tiempo.
De lo contrario, háganlo de vez en cuando exactamente como estamos sentados aquí juntos ahora.
Silencia el tiempo.
Y sé que no es posible en absoluto, pero pasa tan rápido que tengo miedo de olvidarlo.
Así la he descrito, esta maravillosa vida celestial, para que nunca desaparezca.
Como la primera vez que nos enamoramos, la primera vez que nos rompen el corazón, la primera vez que nos perdemos. Discutiendo por primera vez.
No sé exactamente por qué. Sin duda fui testarudo.
Probablemente no fue por nada.
Terminé cantando mi primera canción frente a un puñado de personas, algunos amigos y mis padres, pero al menos fue algo.
En mi cabeza era ping pong, como tú cuando tenías dieciocho años.
No decimos cada segundo. Me pregunto: ¿cómo haces eso? ¿Cómo haces eso?
El tiempo vuela y nosotros observamos. ¿Cómo haces eso? Tomar las decisiones correctas y saber cómo.
¿Cómo haces eso? Ser valiente no significa necesariamente ser un héroe.
¿Cómo aceptas envejecer a pesar de sentir nostalgia de ti mismo? ¿Cómo?
¿O la respuesta está en hacerlo, en la resignación de que seguimos y es diferente a entonces?
En el amor del momento y la quietud del tiempo. No quisiera hacerlo de otra manera.
No quisiera estar en ningún otro lugar.
Robo tiempo.