Más canciones de Phùng Khánh Linh
Descripción
Compositor y letrista: Nguyễn Đức Khoa
Compositor y letrista: Hoàng Chí Trung
Productor de estudio: nae & de'lay
Letra y traducción
Original
Nắng tắt trong phòng, nhắm mắt thấy yên lòng.
Đúng hay sai không tách ra làm hai.
Một cơn đau thoáng qua, chạy từ dọc lưng tới vai gầy.
Kệ bao nhiêu việc cần xong trước sáng mai.
Ngủ từ lúc mới tàn, làm giật mình thức giấc đêm tàn. Ngày cứ thế trôi qua đã mấy năm dần quen.
Vài lần yêu đương ăn liền, dần dần em thấy hơi phiền.
Vậy thôi em xin thu mình về bên trong.
Một thế giới không đàn ông, một thế giới em mơ mộng.
Cùng mình với đôi vai gỡ mặt đất quen quen.
Chờ mình mãi không ngủ ngon, nhìn sang trái không một ai.
Chỉ mình em lẻ loi giữa đêm đông, đắp chăn mong một mình.
Ngủ từ lúc mới tàn, làm giật mình thức giấc đêm tàn.
Ngày cứ thế trôi qua đã mấy năm dần quen.
Vài lần yêu đương ăn liền, dần dần em thấy hơi phiền.
Vậy thôi em xin thu mình về bên trong.
Một thế giới không đàn ông, một thế giới em mơ mộng.
Cùng mình với đôi vai gỡ mặt đất quen quen. Chờ mình mãi không ngủ ngon, nhìn sang trái không một ai.
Chỉ mình em lẻ loi giữa đêm đông, đắp chăn mong một mình.
Một thế giới không đàn ông, một thế giới em mơ mộng. Cùng mình với đôi vai gỡ mặt đất quen quen.
Chờ mình mãi không ngủ ngon, nhìn sang trái không một ai.
Chỉ mình em lẻ loi giữa đêm đông, đắp chăn mong một mình.
Traducción al español
El sol entra en la habitación, cierro los ojos y me siento aliviado.
El bien y el mal no se pueden separar en dos.
Un dolor fugaz recorrió desde la espalda hasta el delgado hombro.
No importa cuánto trabajo haya que hacer antes de mañana por la mañana.
Dormido desde el principio, despierto sobresaltado por la noche. Los días pasaron así y al cabo de unos años poco a poco me fui acostumbrando.
Las pocas veces que me enamoré, poco a poco me sentí un poco molesto.
Así que simplemente me retiraré al interior.
Un mundo sin hombres, un mundo con el que sueño.
Junto con mis hombros, quité el terreno familiar.
Esperando que no pudiera dormir bien, miré hacia la izquierda y no vi a nadie.
Estoy solo en medio de una noche de invierno, cubierto con una manta, esperando estar solo.
Dormido desde el principio, despierto sobresaltado por la noche.
Los días pasaron así y al cabo de unos años poco a poco me fui acostumbrando.
Las pocas veces que me enamoré, poco a poco me sentí un poco molesto.
Así que simplemente me retiraré al interior.
Un mundo sin hombres, un mundo con el que sueño.
Junto con mis hombros, quité el suelo familiar. Esperando que no pudiera dormir bien, miré hacia la izquierda y no vi a nadie.
Estoy solo en medio de una noche de invierno, cubierto con una manta, esperando estar solo.
Un mundo sin hombres, un mundo con el que sueño. Junto con mis hombros, quité el suelo familiar.
Esperando que no pudiera dormir bien, miré hacia la izquierda y no vi a nadie.
Estoy solo en medio de una noche de invierno, cubierto con una manta, esperando estar solo.