Más canciones de Sarius
Más canciones de Blaga
Descripción
El mundo parece estar abierto de par en par, pero aún así se siente sofocante. Todos aconsejan «aprovechar la vida al máximo», pero la vida parece estar hecha de plástico: brilla, pero se dobla ante la primera decepción. Dieciocho años es la edad en la que parece que tienes toda la eternidad por delante, pero en realidad solo es una larga noche con ruido en la cabeza y el sueño de escapar a cualquier lugar, menos a donde todos fingen saber lo que es correcto.
Quiero creer que no se trata solo de una indisposición juvenil del alma, sino de algo real, ese «más» que palpita. Mientras brillan los tatuajes, se repiten frases sobre sueños y talento, mientras se quiere salir corriendo sin pensar en el camino, se siente vívidamente que el corazón, tal vez, no conoce la ruta, pero recuerda con certeza por qué late.
Letra y traducción
Original
Mój dom to tylko przystanek. Uciekam stąd byle szybko nad ranem.
Jeszcze nic nie dostałem, a chcę wszystko na zmianę.
Kto mi niby pokaże jak dojść od słów do marzeń? Blog, twój ziom i uliczne tatuaże.
Joł!
Coco Polito dalej. Nie chcę żyć jak za karę. Ja chcę tylko wypierdolić stąd.
Chcę poznać całe swoje pokolenie.
Chcę się dowiedzieć, czy to tylko we mnie, że mnie tu pojebane niespełnienie swojej drogi już nie prześpie. Jak aktor kocham to, jak zło kocha mnie zawsze.
Zagadką jestem już dawno. Niech wszyscy patrzą. Jak tancerz wchodzę w to łatwo.
Podaj karafkę i niech się zamkną, jeśli nie tańczą ode mnie ładniej.
Długie noce, smutne dni.
-Z plastiku mamy sny.
-Mam osiemnaście, osiemnaście -lat. -Może wszystko mówią mi.
Z plastiku mamy sny.
Mam osiemnaście, osiemnaście lat.
Mam osiemnaście, osiemnaście lat.
Mój temperament szybko to wierzy w siebie. Wiarę, szczery talent.
Fury na cztery napęd. Chce mnie tylko to jebane.
Nie żadne przemycane wokół ceny same pomagają ci odnaleźć wiarę w to, że przemysł szczęście daje. Już nie będziemy razem.
Nie chcę słuchać wiecznie bajek, gdzie zajdziemy i że jeszcze się to uda z czasem. Zgubiłaś jak korale chwile ważne dla nas kiedyś.
Dziś masz hieny i ich bale tam, gdzie wierzą w tanie ściemy.
Chcę poznać całe swoje pokolenie.
Chcę się dowiedzieć, czy to tylko we mnie, że mnie tu pojebane niespełnienie swojej drogi już nie prześpię.
Długie noce, smutne dni.
Z plastiku mamy sny.
-Mam osiemnaście, osiemnaście lat. -Może wszystko mówią mi.
Z plastiku mamy -sny. -Mam osiemnaście, osiemnaście lat.
Mam osiemnaście, osiemnaście lat.
Traducción al español
Mi casa es sólo una escala. Me escaparé de aquí rápidamente por la mañana.
Aún no he recibido nada y quiero que todo cambie.
¿Quién me mostrará cómo pasar de las palabras a los sueños? Blog, tu hombre y los tatuajes callejeros.
¡Oye!
Coco Polito a continuación. No quiero vivir como un castigo. Sólo quiero largarme de aquí.
Quiero conocer a toda mi generación.
Quiero saber si soy yo quien este jodido fracaso no me deja dormir más. Como actor, amo cómo el mal siempre me ama.
He sido un enigma durante mucho tiempo. Que todos miren. Como un bailarín, me meto fácilmente.
Pásame la garrafa y diles que se callen si no bailan mejor que yo.
Noches largas, días tristes.
-Hacemos sueños del plástico.
-Tengo dieciocho, dieciocho años. -Tal vez me lo cuenten todo.
Tenemos sueños hechos de plástico.
Tengo dieciocho, dieciocho años.
Tengo dieciocho, dieciocho años.
Mi temperamento cree rápidamente en sí mismo. Fe, talento sincero.
Furia con tracción en las cuatro ruedas. Lo único que me quiere es esto.
No son todos los precios de contrabando los que te ayudan a tener fe en el hecho de que la industria trae felicidad. Ya no estaremos juntos.
No quiero escuchar eternamente cuentos de hadas sobre adónde iremos y que llegaremos a tiempo. Perdisteis como corales momentos que alguna vez fueron importantes para nosotros.
Hoy tienes hienas y sus pelotas que creen en mentiras baratas.
Quiero conocer a toda mi generación.
Quiero saber si soy solo yo, que ya no volveré a dormir en este jodido camino.
Noches largas, días tristes.
Tenemos sueños hechos de plástico.
-Tengo dieciocho, dieciocho años. -Tal vez me lo cuenten todo.
Tenemos sueños hechos de plástico. -Tengo dieciocho, dieciocho años.
Tengo dieciocho, dieciocho años.