Más canciones de Melis Karaduman
Descripción
Compositor y letrista: sezen aksu
Músico principal: Melis Karaduman
Ingeniero de grabación: Kleo
Ingeniero de mezcla: Bangrolly
Letra y traducción
Original
Anladım sonu yok yalnızlığın.
Her gün çoğalacak.
Her zaman böyle miydi bilmiyorum.
Sanki dokunulmazdı çocukken ağlamak.
Alışır her insan alışır zamanla kırılıp incinmeye.
Çünkü olan yıkılıp yıkılıp yeniden ayağa kalkmak.
Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte.
Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette.
Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum.
Hadi gelin üstüme, korkmuyorum.
Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte.
Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette.
Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum.
Hadi gelin üstüme, korkmuyorum.
Anladım sonu yok yalnızlığın.
Her gün çoğalacak.
Her zaman böyle miydi bilmiyorum.
Sanki dokunulmazdı çocukken ağlamak.
Alışır her insan alışır zamanla kırılıp incinmeye.
Çünkü olan yıkılıp yıkılıp yeniden ayağa kalkmak.
Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte.
Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette.
Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum.
Hadi gelin üstüme, korkmuyorum.
Bulutlar yüklü hayali, hayalacak üstümüze hasret.
Yokluğunla ben baş başayız nihayet.
Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte.
Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette.
Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum.
Hadi gelin üstüme, korkmuyorum.
Traducción al español
Entiendo que la soledad no tiene fin.
Aumentará cada día.
No sé si siempre fue así.
Era como si llorar fuera intocable cuando era niño.
Todo el mundo se acostumbra a ser quebrantado y herido con el tiempo.
Porque lo que pasa es caer y caer y volver a levantarse.
Mi soledad acecha en mis caminos, esperando.
El dolor está en guardia, mirándome.
Estoy esperando, esperando, esperando.
Vamos, vamos, no tengo miedo.
Mi soledad acecha en mis caminos, esperando.
El dolor está en guardia, mirándome.
Estoy esperando, esperando, esperando.
Vamos, vamos, no tengo miedo.
Entiendo que la soledad no tiene fin.
Aumentará cada día.
No sé si siempre fue así.
Era como si llorar fuera intocable cuando era niño.
Todo el mundo se acostumbra a ser quebrantado y herido con el tiempo.
Porque lo que pasa es caer y caer y volver a levantarse.
Mi soledad acecha en mis caminos, esperando.
El dolor está en guardia, mirándome.
Estoy esperando, esperando, esperando.
Vamos, vamos, no tengo miedo.
Un sueño lleno de nubes, anhelando soñar sobre nosotros.
Por fin estamos solos con tu ausencia.
Mi soledad acecha en mis caminos, esperando.
El dolor está en guardia, mirándome.
Estoy esperando, esperando, esperando.
Vamos, vamos, no tengo miedo.