Más canciones de Nina Lakomy
Descripción
Publicado el: 2026-03-20
Letra y traducción
Original
Podkładali nogi, żeby mu padła pył.
Śmiali się, gdy leżałam twarzą w dół.
A ja wstałam z ziemi silniejsza niż przedtem.
Dasz radę mówiłam do siebie szeptem.
Kopali dołki pod każdym moim krokiem.
Myśleli, że spadnę tam aż na dno.
Lecz ja twardo na nogach stałam i szłam dalej, choć bardzo bolało to.
Wysłali mnie prosto do diabła. Myśleli, że zginę gdzieś tam.
A ja z diabłem piję kawę i śmieję się im prosto w twarz.
Rzucili mnie wilkom na pożarcie. Myśleli, że rozszarpią mnie.
A wilki przyjęły mnie do stada i pokazały, jak bronić się.
Rzucali kłody pod nogi w każdej drodze. Chcieli zatrzymać każdy mój bieg.
A ja z tych kłód zbudowałam schody i wyszłam wyżej, niż chcieli mnie mieć.
Kali mnie w ogień. Mówili tam twoje miejsce.
Myśleli, że spłonę w nim, lecz dusza i ciało okazały się silniejsze.
Wysłali mnie prosto do diabła. Myśleli, że zginę gdzieś tam.
A ja z diabłem piję kawę i śmieję się im prosto w twarz.
Rzucili mnie wilkom na pożarcie. Myśleli, że rozszarpią mnie.
A wilki przyjęły mnie do stada i pokazały, jak bronić się.
Ich słowa były jak kamienie.
Każdy miał zepchnąć mnie na dno.
A ja z tych kamieni zbudowałam drogę, po której dziś idę na wprost.
Gdy wszystko wali się dookoła i nagle nie masz dokąd iść, to właśnie wtedy odkrywasz, jak silną potrafisz być.
Im mocniej pchali mnie w ciemność, tym jaśniej zaczęłam lśnić.
Bo kiedy nie masz już nic do stracenia, potrafisz silniejszą być.
Wysłali mnie prosto do diabła. Myśleli, że zginę gdzieś tam.
A ja z diabłem piję kawę i śmieję się im prosto w twarz.
Rzucili mnie wilkom na pożarcie. Myśleli, że rozszarpią mnie.
A wilki przyjęły mnie do stada i pokazały, jak bronić się.
Traducción al español
Le pusieron los pies debajo para hacer caer polvo.
Se rieron mientras me acostaba boca abajo.
Y me levanté del suelo más fuerte que antes.
Puedes hacerlo, me susurré a mí mismo.
Cavaron agujeros debajo de cada paso.
Pensaron que allí me hundiría hasta el fondo.
Pero me mantuve firme y seguí adelante, aunque me dolía mucho.
Me enviaron directo al infierno. Pensaron que moriría en algún lugar allí.
Y tomo café con el diablo y me río en sus caras.
Me arrojaron a los lobos. Pensaron que me iban a destrozar.
Y los lobos me aceptaron en la manada y me mostraron cómo defenderme.
Lanzaron obstáculos en todas direcciones. Querían detener cada carrera que hacía.
Y construí escaleras con estos troncos y subí más de lo que querían que fuera.
Me queman hasta convertirme en fuego. Dijeron que tu lugar estaba allí.
Pensaron que me quemaría por dentro, pero mi alma y mi cuerpo resultaron ser más fuertes.
Me enviaron directo al infierno. Pensaron que moriría en algún lugar allí.
Y tomo café con el diablo y me río en sus caras.
Me arrojaron a los lobos. Pensaron que me iban a destrozar.
Y los lobos me aceptaron en la manada y me mostraron cómo defenderme.
Sus palabras eran como piedras.
Todos iban a empujarme hacia abajo.
Y con estas piedras construí un camino por el que hoy camino recto.
Cuando todo se desmorona y de repente no tienes adónde ir, es cuando descubres lo fuerte que puedes ser.
Cuanto más me empujaban hacia la oscuridad, más comencé a brillar.
Porque cuando no tienes nada que perder, puedes ser más fuerte.
Me enviaron directo al infierno. Pensaron que moriría en algún lugar allí.
Y tomo café con el diablo y me río en sus caras.
Me arrojaron a los lobos. Pensaron que me iban a destrozar.
Y los lobos me aceptaron en la manada y me mostraron cómo defenderme.