Más canciones de Gverilla
Descripción
Compositor: Wojciech Olejarz
Compositor: Mateusz Kochaniec
Letrista: Wojciech Olejarz
Letrista: Mateusz Kochaniec
Letra y traducción
Original
Witam strach, kiedy dzwonisz.
Nie chcę odpowiadać, kiedy śnię.
Wczoraj miałem głowę, ale dzisiaj nie odbiorę, bo nie chcę płonąć wstydem, kiedy jutro znajdę się.
Zgubiłem się tyle razy, że nawet bez mapy ogarniam tę drogę.
Pytały mnie tyle razy, czy pamiętam, co mi mówiły wieczorem. Pamiętam zarys twarzy.
Daj okulary, bo światło boli.
Ludzie zmieniają kolory jak kameleony. Wokół neony co świecą jak dawniej. Tylko to mi pozostało.
W deszczu odbicia zawsze mnie przyjmie, wypuści z objęć rano.
Piszą, żebym wpadł na after, żebym został na noc. Głos rozsądku dawno już powiedział dobranoc.
Witam strach, kiedy dzwonisz.
Nie chcę odpowiadać, kiedy śnię.
Wczoraj miałem głowę, ale dzisiaj nie odbiorę, bo nie chcę płonąć wstydem, kiedy jutro znajdę się.
Co widzisz na mojej twarzy, jak nie zmieniam miny, gdy jadę przez miasto?
Otagowane witryny i drinki wylane za to, co wygasło.
Może to pora ogarnąć, że w tym życiu nic nie dostaniesz za darmo. Może się pora ogarnąć. Może się pora ogarnąć.
Może wyłączę telefon na tydzień. Wtedy mnie spróbuj zapytać, czy żyję.
Zabukuję bilet, ucieknę na chwilę, zanim się do reszty poryję.
Pora zmienić perspektywę, bo już nic nie widzę.
Gdy oczy przysłania mi ciemne szkło, a życie chce więcej tej niewyspy. Tak mi trudno zagrzać miejsce przez to serce zimne.
Wciąż próbuję poczuć więcej, ale marznę przy mnie. Wybuduję sobie zamek na bezludnej wyspie.
Jeśli chcesz, to przyleć. Razem będzie dziwniej.
Traducción al español
Hola miedo cuando llamas.
No quiero responder cuando sueño.
Tuve mi cabeza ayer, pero no la recogeré hoy porque no quiero arder de vergüenza cuando la encuentre mañana.
Me he perdido tantas veces que puedo encontrar el camino incluso sin un mapa.
Me preguntaron muchas veces si recordaba lo que me dijeron esa noche. Recuerdo el contorno de la cara.
Dame tus lentes, la luz duele.
La gente cambia de color como camaleones. Hay luces de neón alrededor, brillando como antes. Esto es todo lo que me queda.
Bajo la lluvia de la reflexión, él siempre me dará la bienvenida y me dejará ir por la mañana.
Escriben para venir a la fiesta posterior y pasar la noche. La voz de la razón hace tiempo que dijo buenas noches.
Hola miedo cuando llamas.
No quiero responder cuando sueño.
Tuve mi cabeza ayer, pero no la recogeré hoy porque no quiero arder de vergüenza cuando la encuentre mañana.
¿Qué ves en mi cara cuando no cambio de expresión mientras conduzco por la ciudad?
Sitios etiquetados y bebidas derramadas por lo caducado.
Tal vez sea hora de darte cuenta de que no obtendrás nada gratis en esta vida. Quizás sea hora de superarlo. Quizás sea hora de superarlo.
Tal vez apague mi teléfono por una semana. Entonces intenta preguntarme si estoy vivo.
Reservaré un billete y escaparé un rato antes de dejarme llevar.
Es hora de cambiar mi perspectiva, porque ya no puedo ver nada.
Cuando mis ojos están cubiertos de cristales oscuros y la vida quiere más de esta insularidad. Es muy difícil para mí calentar este lugar debido a este corazón frío.
Sigo intentando sentir más, pero me estoy congelando a tu lado. Me construiré un castillo en una isla desierta.
Si quieres, ven. Será más extraño juntos.