Más canciones de Louis Villain
Descripción
Compositor: Filip Diesendorf-Krause
Compositor: Jan Kobiałka
Letrista: Filip Diesendorf-Krause
Letra y traducción
Original
Tęsknię za tym tanim winem, które gdzieś na Emilinie tam razem z tobą piłem.
Nie liczyło się kto co ma ile. Wyryłem na ławce imię i polecieliśmy w ślinę.
Coś jak w jedną stronę bilet i nieważne było dokąd, tylko żeby chwytać chwile.
Często w nocy się włóczyłem, nie patrzyłem na godzinę. We krwi miałem z dwa promile.
To ten dzieciak, który siedzi we mnie, nie wyrośnie.
To ten dzieciak, który chciałby zostać kiedyś ojcem. Ja uciekałem oknem i kręciłem się po Polsce.
Wiązałem z kimś nadzieje, potem ledwo koniec z końcem.
W sercu miesza mi się lato z zimą i próbuję to wykrzyczeć, ale coś jak pan tomimou.
I mimo tego, że tu chwilę nas nie było, jak czekacie no to kocham, a jak nie to szlag w tą miłość.
Czarne chmury, które wiszą nad tym miastem. Pewne rzeczy, o których tylko ty wiesz.
Znów zamykam oczy, ale znów nie zasnę. Czekam na to, kiedy w końcu spadnie deszcz.
Robię krok w tył, potem dwa w przód. To jedna z tych chwil, kiedy nie trzeba słów.
Czasem brakuje sił i brakuje tchu. Robimy, potem robimy.
Mam trzydzieści dwa lata, więc życie przede mną. Te trzydzieści dwa lata, które odcisnęły piętno, wiesz.
Setki rzeczy, które zamiotłem pod dywan. Dobrze jest o nich pamiętać, ale nie rozpamiętywać.
Więc dzień za dniem, dzień za dniem. Może dlatego pamiętam te lata jak przez mgłę.
Lecz to już nie te czasy, gdy wypchany kietem skun, ale w sercu klasyk jak wtedy, gdy leciał PZ Noon. Niepewne jutro i niepewna praca.
Upijam się wódką i rano mam kaca. Znowu mi smutno i znowu nie wracam.
Czy to za późno, by mówić przepraszam? Wszystko, co dałem światu, teraz wraca do mnie.
Miłość, gniew, wiesz, teraz wraca do mnie.
I może starą Corsę zmieniłem na nowe Porsche, ale za nic nie zamieniłbym tamtych wspomnień. Czarne chmury, które wiszą nad tym miastem.
Pewne rzeczy, o których tylko ty wiesz. Znów zamykam oczy, ale znów nie zasnę.
Czekam na to, kiedy w końcu spadnie deszcz. Robię krok w tył, potem dwa w przód.
To jedna z tych chwil, kiedy nie trzeba słów. Czasem brakuje sił i brakuje tchu.
Robimy, potem robimy.
Traducción al español
Extraño ese vino barato que bebí contigo en algún lugar de Emilino.
No importaba quién tuviera cuánto. Grabé el nombre en el banco y volamos hasta la saliva.
Algo así como un billete de ida y no importaba dónde, sólo para capturar los momentos.
A menudo deambulaba por la noche y no miraba la hora. Tenía alrededor de dos por mil en mi sangre.
Es el niño dentro de mí el que no crece.
Este es el niño que quiere ser padre algún día. Me escapé por la ventana y vagué por Polonia.
Tenía esperanzas en alguien, pero apenas podía llegar a fin de mes.
Mi corazón mezcla verano e invierno y trato de gritarlo, pero es como el Sr. Tomimou.
Y aunque hace tiempo que no estamos aquí, si estás esperando, te amo, y si no lo haces, maldito sea este amor.
Nubes negras que se ciernen sobre esta ciudad. Algunas cosas sólo tú las sabes.
Cierro los ojos nuevamente, pero no volveré a quedarme dormido. Estoy esperando que finalmente caiga la lluvia.
Doy un paso atrás y luego dos hacia adelante. Este es uno de esos momentos en los que no se necesitan palabras.
A veces te faltan fuerzas y te quedas sin aliento. Lo hacemos, luego lo hacemos.
Tengo treinta y dos años, así que tengo vida por delante. Esos treinta y dos años que dejaron huella, ya sabes.
Cientos de cosas que escondí debajo de la alfombra. Es bueno recordarlos, pero no insistir en ellos.
Así, día a día, día a día. Quizás por eso recuerdo vagamente esos años.
Pero ya no son los tiempos en los que era un zorrillo relleno de kit, sino un clásico de corazón como cuando volaba el PZ Noon. Mañana incierto y trabajo incierto.
Me emborracho con vodka y por la mañana tengo resaca. Estoy triste otra vez y no volveré más.
¿Es demasiado tarde para pedir perdón? Todo lo que le he dado al mundo ahora vuelve a mí.
El amor, la ira, ya sabes, está regresando a mí ahora.
Y tal vez reemplacé el viejo Corsa por un Porsche nuevo, pero no cambiaría esos recuerdos por nada. Nubes negras que se ciernen sobre esta ciudad.
Algunas cosas sólo tú las sabes. Cierro los ojos nuevamente, pero no volveré a quedarme dormido.
Estoy esperando que finalmente caiga la lluvia. Doy un paso atrás y luego dos hacia adelante.
Este es uno de esos momentos en los que no se necesitan palabras. A veces te faltan fuerzas y te quedas sin aliento.
Lo hacemos, luego lo hacemos.