Más canciones de Siggy & D1ns
Más canciones de Ruben Annink
Descripción
Compositor, letrista, productor y producción musical: Carlos Vrolijk
Ingeniero de masterización, ingeniero de mezcla: Robin Hunt
Vocalista: Siggy & D1ns
Vocalista, compositor y letrista: Ruben Annink
Compositor y letrista: Daan Michielsen
Compositor y letrista: Sigmar Polinet
Letra y traducción
Original
Yeah, yeah, yeah. Ik voel me thuis waar ik heb leren lopen.
Voel me thuis waar ik de drukte in mijn hoofd kan dood.
Voel me thuis daar waar ik alles van me af kan zeggen. Voel me thuis daar waar de wegen en de straten me kennen.
Dakje open, voel de wind hier op de boulevard.
Verscholen klokten hier en daar, maar toch voelt het raar. In mijn gevoel nog steeds die etter van een dorp.
Nu kom ik zingen in je stad en iedereen die heeft wel commentaar. Geen rozen zonder doorns.
Ik heb alles doorstaan. Die gekke draaien van de storm heeft het juiste gedaan.
Veel momenten op de Zeeweg, op de Zandvoortselaan.
Tranen gelaten op die route, maar toch lachen we vaak. Op deze plek, de eerste vlinders in mijn buik.
Kippenvel op mijn huid als de druppels op mijn ruit. Ik ken de klappen van verliezen en de klappen van de vuist.
Zie ik de vlaggen in de wind, voel ik me thuis.
Als ik die vlaggen in de wind zie, weet ik dat ik bijna thuis ben.
We zijn die jongens van de kust die in Lichtenlee als je strandten.
We zijn het draaien van de storm gewend, hebben hard gewerkt. We komen zeker niet vanuit het niets.
Als ik die vlaggen in de wind zie, weet ik dat ik bijna thuis ben. Yeah, weet ik dat ik bijna thuis ben.
Ik voel me thuis waar de vlaggen waaien in de zoute lucht.
Waar je haring ziet op elke meter van de kust. Formule één en ook het volle strand op zomerdagen.
Waar we ooit kleine jongens en grote koters waren.
Waar ik mijn allereerste stappen leerde zetten, beste mattie leerde kennen en eerste pokoe leerde pennen.
Waar die jongens rondjes maken door de buurt net als de meeuwen in de lucht.
Tot ze kunnen schreeuwen dat het is gelukt.
Ik denk terug aan die ritjes met de bus en ik moest eten wat de pot schaft, ook wat ik niet lust. Wat ik doe is doelbewust.
Zag verdriet, maar ook geluk.
Waar ik thuiskom is mijn moeder, vader, broer en ook mijn zus. En ook de plek van al mijn guys. Mijn allereerste huis.
De plek waar ik mezelf ben en ook waar ik blijf.
Het is de plek van waar we fouten maken, maar ook leren met de tijd. Soms ruis, maar hier voel ik mij thuis.
Als ik die vlaggen in de wind zie, weet ik dat ik bijna thuis ben.
We zijn die jongens van de kust die in Lichtenlee als je strandtent.
We zijn het draaien van de storm gewend, hebben hard gewerkt. We komen zeker niet vanuit het niets.
Als ik die vlaggen in de wind zie, weet ik dat ik bijna thuis ben.
Als ik die vlaggen in de wind zie, weet ik dat ik bijna thuis ben.
We zijn die jongens van de kust die in Lichtenlee als je strandtent.
We zijn het draaien van de storm gewend, hebben hard gewerkt. We komen zeker niet vanuit het niets.
Als ik die vlaggen in de wind zie, weet ik dat ik bijna thuis ben.
Traducción al español
Sí, sí, sí. Me siento como en casa donde aprendí a caminar.
Me siento como en casa donde puedo acabar con el ajetreo de mi cabeza.
Me siento como en casa allí donde puedo decir cualquier cosa. Me siento como en casa donde los caminos y las calles me conocen.
Abre el techo, siente el viento aquí en el bulevar.
Relojes ocultos aquí y allá, pero todavía se siente extraño. Todavía me siento como ese mocoso de pueblo.
Ahora vengo a cantar a tu ciudad y todos tienen comentarios. No hay rosas sin espinas.
He pasado por todo. Ese giro loco de la tormenta hizo lo correcto.
Muchos momentos en Zeeweg, en Zandvoortselaan.
Se derraman lágrimas en ese camino, pero todavía nos reímos a menudo. En este lugar, las primeras mariposas en mi estómago.
La piel de gallina en mi piel como gotas en mi ventana. Conozco los golpes del perder y los golpes del puño.
Cuando veo las banderas al viento, me siento como en casa.
Cuando veo esas banderas al viento, sé que ya casi estoy en casa.
Somos esos tipos de la costa que, como tú, acabaron abandonados en Lichtenlee.
Estamos acostumbrados a la tormenta y hemos trabajado duro. Ciertamente no venimos de la nada.
Cuando veo esas banderas al viento, sé que ya casi estoy en casa. Sí, sé que ya casi estoy en casa.
Me siento como en casa donde ondean las banderas en el aire salado.
Donde ves arenques a cada metro de la costa. Fórmula uno y también la playa llena los días de verano.
Donde una vez fuimos niños pequeños y niños grandes.
Donde aprendí a dar mis primeros pasos, conocí a la querida Mattie y aprendí a escribir mi primer lápiz.
Donde esos muchachos dan vueltas por el barrio como las gaviotas en el cielo.
Hasta que puedan gritar que lo lograron.
Pienso en esos viajes en autobús y tenía que comer lo que había disponible, incluso lo que no me gustaba. Lo que hago tiene un propósito.
Vi tristeza, pero también felicidad.
Donde vengo a casa es mi madre, mi padre, mi hermano y también mi hermana. Y también el lugar de todos mis chicos. Mi primera casa.
El lugar donde soy yo mismo y también donde me quedo.
Es el lugar donde cometemos errores, pero también aprendemos con el tiempo. A veces hay mucho ruido, pero aquí me siento como en casa.
Cuando veo esas banderas al viento, sé que ya casi estoy en casa.
Somos esos chicos de la costa que le sirven de chiringuito en Lichtenlee.
Estamos acostumbrados a la tormenta y hemos trabajado duro. Ciertamente no venimos de la nada.
Cuando veo esas banderas al viento, sé que ya casi estoy en casa.
Cuando veo esas banderas al viento, sé que ya casi estoy en casa.
Somos esos chicos de la costa que le sirven de chiringuito en Lichtenlee.
Estamos acostumbrados a la tormenta y hemos trabajado duro. Ciertamente no venimos de la nada.
Cuando veo esas banderas al viento, sé que ya casi estoy en casa.