Más canciones de Ofelia
Más canciones de Vito Bambino
Descripción
Compositor: Iga Ofelia Krefft
Letrista: Iga Ofelia Krefft
Letrista: Mateusz Dopieralski
Letra y traducción
Original
Za krótka była noc. Nie zrobiła żadnych zdjęć.
Słyszała bliżej głos. Co oddechem bardziej jest.
Nie zapisała żadnych słów.
Z historii mapy tam nie trafi już.
Nagle ciepło robi się w miejscach, w których chłód zazwyczaj jest.
Na jeden krótki dzień zniknął cały jej lęk. Osądowość fajne imię ma.
Kiedyś był anonimowy, teraz już zostawił swój ślad.
Chcę jej się rwać.
Całą skórę, ciało, wszystko, co zostało.
Ty nie dzielisz się.
Mnie.
Coraz mniej.
W środku nie zostało wiele.
Chyba, że znów -puścić mnie chcesz.
-Puścić ją chcesz.
Smakujesz jak peach z St. Remy. Usta mi się błyszczą, gdy wychodzę na street.
Lewituję wśród przechodnich, ale nie widzi mnie nikt.
I ten wschód, który zepsuł mi zabawę. Już go polubiłem. Teraz idź wkurwiaj Warszawę. Nie wiem, co zrobiłem.
Chyba mam do tego talent. Gdy dostaję coś pięknego, to rozjeżdżam to o ścianę.
Z tobą musi być inaczej, bo ciebie poszukiwać nie przestanę, bo-
Chcę jej się rwać.
Całą skórę, ciało, wszystko, co zostało.
Ty nie dzielisz się.
Mnie.
Coraz mniej.
W środku nie zostało wiele.
Chyba, że znów puścić mnie chcesz.
Nie zabieraj mi tak mnie wiary.
Nie, nie połamię jej, znajdę nowe ślady.
Chodź, zostawię jasne pierwsze jej ślady.
To przyznaj się, że chciałam pójść, no przecież. Nie zabieraj mi tak mnie wiary. Nie, nie połamię jej, znajdę nowe ślady.
Chodź, zostawię jasne pierwsze jej ślady.
To przyznaj się, że chciałam pójść, no przecież. Chodź, zostawię jasne pierwsze jej ślady.
To przyznaj się, że chciałam pójść, no przecież.
Traducción al español
La noche fue demasiado corta. Ella no tomó ninguna foto.
Escuchó una voz más cerca. Lo cual es más bien un respiro.
Ella no escribió ninguna palabra.
Según la historia del mapa, ya no irá allí.
De repente hace calor en lugares que normalmente son fríos.
Durante un breve día, todo su miedo desapareció. El criterio tiene un nombre genial.
Solía ser anónimo, pero ahora ha dejado su huella.
Quiero destrozarla.
Toda la piel, la carne, todo lo que quedó.
No compartes.
A mí.
Cada vez menos.
No quedaba mucho dentro.
A menos que quieras dejarme ir otra vez.
-Quieres dejarla ir.
Sabe a melocotón de St. Remy. Mis labios brillan cuando salgo a la calle.
Levito entre los transeúntes, pero nadie me ve.
Y ese amanecer que me arruinó la diversión. Ya me gustaba. Ahora vete a enojar a Varsovia. No sé lo que hice.
Creo que tengo talento para esto. Cuando consigo algo bonito, lo estrellaré contra la pared.
Contigo debe ser diferente, porque no dejaré de buscarte, porque...
Quiero destrozarla.
Toda la piel, la carne, todo lo que quedó.
No compartes.
A mí.
Cada vez menos.
No quedaba mucho dentro.
A menos que quieras dejarme ir otra vez.
No me quites la fe así.
No, no lo romperé, encontraré nuevas huellas.
Vamos, dejaré claras sus primeras huellas.
Bueno, admítelo, después de todo quería ir. No me quites la fe así. No, no lo romperé, encontraré nuevas huellas.
Vamos, dejaré claras sus primeras huellas.
Bueno, admítelo, después de todo quería ir. Vamos, dejaré claras sus primeras huellas.
Bueno, admítelo, después de todo quería ir.