Más canciones de Charlotte de Witte
Descripción
Productor: Charlotte de Witte
Productor: Chris Liebing
Productor: David Robertson
Compositor: Charlotte de Witte
Compositor: Chris Liebing
Compositor: David Robertson
Letra y traducción
Original
De symfonie van de stilte.
Ik stond aan de rand van de stilte, zwevend tussen zijn en niet-zijn.
De tijd smolt en explodeerde toen in een verblindend punt van nu.
Mijn geest, een telescoop, die de symfonie van het zijn ontvangt.
In die ruimte tussen de hartslagen voelde ik het universum door mijn aderen pulseren.
Stilte, de ruimte tussen het lawaai, waar de illusie van tijd begint te vervagen, waar verleden en toekomst oplossen.
Hier en nu, de symfonie van de stilte.
De symfonie van de stilte.
Ik stond aan de rand van de stilte, zwevend tussen zijn en niet-zijn.
De tijd smolt en explodeerde toen in een verblindend punt van nu.
Mijn geest, een telescoop, die de symfonie van het zijn ontvangt.
In die ruimte tussen de hartslagen voelde ik het universum door mijn aderen pulseren.
Stilte, de ruimte tussen het lawaai, waar de illusie van tijd begint te vervagen, waar verleden en toekomst oplossen.
Hier en nu, de symfonie van de stilte.
Hier en nu, de symfonie van de stilte.
Stilte, de ruimte tussen het lawaai, waar de illusie van tijd begint te vervagen, waar verleden en toekomst oplossen.
Hier en nu, de symfonie van de stilte.
De symfonie van de stilte
Traducción al español
La sinfonía del silencio.
Me quedé al borde del silencio, flotando entre el ser y el no ser.
El tiempo se derritió y luego explotó en un punto cegador de ahora.
Mi mente, un telescopio, recibiendo la sinfonía del ser.
En ese espacio entre latidos, sentí el universo latiendo por mis venas.
El silencio, el espacio entre el ruido, donde la ilusión del tiempo comienza a desvanecerse, donde pasado y futuro se disuelven.
Aquí y ahora, la sinfonía del silencio.
La sinfonía del silencio.
Me quedé al borde del silencio, flotando entre el ser y el no ser.
El tiempo se derritió y luego explotó en un punto cegador de ahora.
Mi mente, un telescopio, recibiendo la sinfonía del ser.
En ese espacio entre latidos, sentí el universo latiendo por mis venas.
El silencio, el espacio entre el ruido, donde la ilusión del tiempo comienza a desvanecerse, donde pasado y futuro se disuelven.
Aquí y ahora, la sinfonía del silencio.
Aquí y ahora, la sinfonía del silencio.
El silencio, el espacio entre el ruido, donde la ilusión del tiempo comienza a desvanecerse, donde pasado y futuro se disuelven.
Aquí y ahora, la sinfonía del silencio.
La sinfonía del silencio