Descripción
Intérprete asociado, Productor: Cheng
Compositor y letrista: Nguyễn Quang Anh
Letra y traducción
Original
Người em dạo quanh vùng cao quê anh, ngắm đồi núi xanh mây.
Vang đâu đây tiếng hát hèn đàn tính đêm hội đã căng dây.
Ngoài trời sương lạnh buốt như này, là một bữa thắng cố no say. Mùi oải hương thơm lừng, ê, lẫn trong gió heo may.
Tìm thương thang hùng vĩ vàng ươm, vài em bé theo mẹ xuống ruộng.
Đua nhau khoe sắc đào mai, dọc theo những con đèo uốn lượn.
Ôi quê hương, bao yêu thương, thơ, tình ở trong xương, hơn kim cương. Chim ca reo vui về từ muôn phương.
. . . Việt Nam ơi, sao lòng ơi! Khắp núi rừng Tây Bắc sáng ngời.
Anh em ơi, quê mình ơi! Ra đây mà chơi, chơi, ra đây mà chơi mà chơi.
Việt Nam năm mươi tư anh em, tụi anh kề vai hai mươi tư trên bảy.
Thiên nhiên cỏ cây cũng hiếu khách, táo mèo ở đây nhạc lên là nhún nhảy.
Đánh chén đu tiên múa xòe giao duyên, các cụ cao niên thì vỗ tay.
Thiếu nữ đem con trai bản vào đỡ ngay, em ơi tụi anh gọi đấy là slaye.
Người Việt đoàn kết từ bào thai, bản sắc không thể nào phai. Cảnh Việt hơn cả chốn mông lai, đây là quê trông ai trông ai.
Người Việt đoàn kết từ bào thai, bản sắc không thể nào phai.
Cảnh Việt hơn cả chốn mông lai, đây là quê trông em trông em.
Anh sẽ đưa em lên trên Phan Xi Păng, hai chúng ta selfie xong đăng.
Xa khỏi bụi xa luôn xi măng, ta dắt tay nhau thăm cung trăng. Biết bao nhiêu danh lam, những kiểu xã ý tí này đèo Ô Quy Hồ này ta xuôi này.
Thế em muốn ta đi thăm quan hay đi ăn cơm lam?
Tìm thương thang hùng vĩ vàng ươm, đàn em bé chân trần tới trường.
Ai đeo vác nặng hạt sương, tìm con chữ băng mọi nẻo đường.
Ôi quê hương, bao yêu thương, thơ, tình ở trong xương, hơn kim cương.
Chim ca reo -vui về từ muôn phương. -Việt Nam ơi, sao lòng ơi! Khắp núi rừng
Tây Bắc sáng ngời.
Anh em ơi, quê mình -ơi! Ra đây mà chơi, ra đây mà chơi.
-Việt Nam năm mươi tư anh em, tụi anh kề vai hai mươi tư trên bảy.
Thiên nhiên cỏ cây cũng hiếu khách, táo mèo ở đây nhạc lên là nhún nhảy.
Đánh chén đu tiên múa xòe giao duyên, các cụ cao niên thì vỗ tay.
Thiếu nữ đem con trai bản vào đỡ ngay, em ơi tụi anh gọi đấy là slaye. Người Việt đoàn kết từ bào thai, bản sắc không thể nào phai.
Cảnh Việt hơn cả chốn mông lai, đây là quê trông ai trông ai.
Người Việt đoàn kết từ bào thai, bản sắc không thể nào phai.
Cảnh Việt hơn cả chốn mông lai, đây là quê trông em trông em.
Trông em trông em.
Traducción al español
El hermano menor caminó por las tierras altas de su ciudad natal, contemplando las verdes colinas y las nubes.
Desde algún lugar se oye el sonido de un canto desanimado la noche del festival.
Hace frío y hay tanta niebla afuera, es una comida muy abundante. El fragante aroma de lavanda mezclado con el viento.
En busca de una majestuosa escalera dorada, algunos niños siguieron a sus madres hasta el campo.
Compitan entre sí para lucir sus flores de durazno a lo largo de los sinuosos pasos.
Oh patria, tanto amor, poesía, el amor está en los huesos, más que los diamantes. Los pájaros cantan alegremente desde todas direcciones.
. . . ¡Oh Vietnam, mi corazón! Las montañas y los bosques del noroeste brillan intensamente.
¡Hermanos míos, mi ciudad natal! Ven aquí y juega, juega, ven aquí y juega, juega.
Vietnam tiene cincuenta y cuatro hermanos, estamos hombro con hombro veinticuatro de siete.
La naturaleza y los árboles también son hospitalarios, las manzanas gato aquí hacen música y bailan.
Tomando el primer columpio de frutas y bailando para mostrar amor, los ancianos aplaudieron.
La joven inmediatamente trajo a su hijo para ayudar. A eso lo llamamos matar.
El pueblo vietnamita está unido desde el útero, su identidad no puede desvanecerse. El paisaje vietnamita es más que un lugar distópico: es una ciudad natal que cuida de todos.
El pueblo vietnamita está unido desde el útero, su identidad no puede desvanecerse.
El paisaje vietnamita es más que una tierra extranjera, esta es la ciudad natal que te cuida y te cuida.
Te llevaré a Fansipan, los dos podemos tomarnos una selfie y publicarla.
Lejos del polvo, lejos del cemento, nos tomamos de la mano para visitar la luna. Hay tantos lugares famosos y pequeñas comunas que podemos recorrer por este paso de O Quy Ho.
Entonces, ¿quieres que vayamos a hacer turismo o comamos arroz de bambú?
Encuentra majestuosas escaleras doradas, bandadas de niños descalzos yendo a la escuela.
Que lleva una pesada carga de rocío, buscando palabras en cada camino.
Oh patria, tanto amor, poesía, el amor está en los huesos, más que los diamantes.
Los pájaros cantan: la alegría llega de todas direcciones. -¡Vietnam, mi corazón! Por todas las montañas y bosques
El noroeste es luminoso.
Hermanos, mi ciudad natal - ¡oh! Ven aquí y juega, ven aquí y juega.
-Vietnam son cincuenta y cuatro hermanos, estamos hombro con hombro veinticuatro de siete.
La naturaleza y los árboles también son hospitalarios, las manzanas gato aquí hacen música y bailan.
Tomando el primer columpio de frutas y bailando para mostrar amor, los ancianos aplaudieron.
La joven inmediatamente trajo a su hijo para ayudar. A eso lo llamamos matar. El pueblo vietnamita está unido desde el útero, su identidad no puede desvanecerse.
El paisaje vietnamita es más que un lugar distópico: es una ciudad natal que cuida de todos.
El pueblo vietnamita está unido desde el útero, su identidad no puede desvanecerse.
El paisaje vietnamita es más que una tierra extranjera, esta es la ciudad natal que te cuida y te cuida.
Mírame, mírame.