Más canciones de UNDA
Más canciones de wiśnia
Más canciones de Kuba Knap
Más canciones de Dr. Slalom
Descripción
Vocalista: UNDA
Vocalista: Wiśnia
Vocalista: Kuba Knap
Vocalista: Dr. Slalom
Ingeniero de mezcla, productor y compositor: Michał Ciechanowicz
Ingeniero de masterización: Jakub Nowak
Productor, Compositor: Konstanty Kostka
Letrista: Dominika Wiśniewska
Letrista: Jakub Knap
Letrista: Kacper Stachura
Letra y traducción
Original
Moje myśli płyną w niebo, kiedy nogi już nie chcą iść.
Bo komu ufać i dlaczego?
Kiedy ucichł śmiech i wyschły łzy.
Świat mi dał do zrozumienia, że nie potrzebuję ich.
Ja nie będę się upierał, w końcu nie jest taki zły. Chowam się pod powiekami, wolno lecą łzy, obrazy.
Tam nie -może mnie już zranić nic.
-To wyprzedaż wspomnień. Nie bój się, zapomnę.
Nie chcę tego nosić już.
Pamięć mnie uwiera. Wolę gonić teraz.
Biorę wdech, -zdmuchuję kurz. -To już nie wspólna orbita.
Nie mamy wspólnego języka.
Nie wiem od kiedy, dlaczego, przez kogo zaczęliśmy się sobą mijać. Czy to w ogóle obchodzi mnie?
Nie sądzę. Myślami indziej gdzieś.
To nie jest niesmak. Tak po prostu się nie ra.
Moja codzienność dla ciebie to odległy wymiar, to inna planeta.
Ale nie mam wątpliwości, że ta twoja piękna jest. To wielka galaktyka, każdy znajdzie miejsce swe.
Daj mi chwilę, nie chcę już tyle.
Wolę zwykłe nic.
Jestem teraz, wczoraj już nie ma.
Jest za późno dziś, za późno, za późno dziś.
Za późno dziś na smutek.
Chcę poczuć nic, nic.
Traducción al español
Mis pensamientos vuelan hacia el cielo cuando mis piernas ya no quieren moverse.
Porque ¿en quién deberías confiar y por qué?
Cuando la risa se apagó y las lágrimas se secaron.
El mundo me ha dejado claro que no los necesito.
No insistiré, después de todo no es tan malo. Me escondo detrás de mis párpados, las lágrimas y las imágenes caen lentamente.
Ya no está ahí, ya nada puede hacerme daño.
-Es una venta de recuerdos. No tengas miedo, lo olvidaré.
No quiero usarlo más.
El recuerdo me molesta. Prefiero perseguir ahora.
Respiro profundamente y soplo el polvo. -Ya no es una órbita común.
No tenemos un idioma común.
No sé cuándo, por qué ni por quién empezamos a cruzarnos. ¿Me importa siquiera?
No me parece. Mis pensamientos están en otra parte.
Esto no es repugnante. Simplemente no funciona de esa manera.
Para ti, mi vida cotidiana es una dimensión lejana, es otro planeta.
Pero no tengo ninguna duda de que la tuya es preciosa. Es una gran galaxia, cada uno encontrará su propio lugar.
Dame un momento, ya no quiero tanto.
Prefiero nada.
Estoy ahora, el ayer se fue.
Hoy es demasiado tarde, demasiado tarde, demasiado tarde.
Hoy es demasiado tarde para la tristeza.
No quiero sentir nada, nada.