Más canciones de Pezet
Más canciones de Auer
Descripción
Introducción (Niki) (cuty: DJ Panda) · Pezet · Auer
Vocalista: Pezet
Producción musical: Auer
Letrista: Jan Paweł Kapliński
Compositor: Marek Teodoruk
Letra y traducción
Original
To dziewięćdziesiąt BPM jak moje serce bije. Wtedy ginie biggie.
Kolejny miesiąc, szary dzień jak z wielkiej płyty. Cały wstaję, wcale mnie nie widzi, gdy krzyczę
Boże, daj mi wiarę, ale znaleźć jej nie mogę w Biblii.
A ty może zapomniałeś lub nie widzisz, bo ci oczy zasłaniały ciemne okulary.
Albo cię nie zrozumiałem, bo gadałeś w jidysz. Na ulicy stałem kiedy świat się walił sam jak Kali.
Chudy chłopak, okulary późną nocą, nocne mary, zwidy, nocne bary, bimby jak od nosa udary. Niby brałeś to by stać z towarem, by się wybić.
Nie płakałem, gdy cię pochowali. Chciałem gdzieś stąd wypłyć. I wersy jak po deszczu grzyby.
Pierwsze bity coś tam w midi na Atari lub z Amigi. Coś jak dziary albo sznyty.
Noszę w sercu blizny tak jak ciało zszyte.
Co by się nie działo, wstajesz, idziesz dalej, póki trwa to życie, póki trwa to życie.
Co by się nie działo, wstajesz, idziesz dalej, póki trwa to życie.
Wyrzuć wszystko, co cię boli. Nie chcesz już do tego wracać.
Czas nas goni, rana się zagoi. Wstawaj, dawaj!
Żal i gorycz.
Ursynów, Warszawa, gdzie za mało było boisk, lecz nas Andrzej uczył latać. To, co cię boli, to cię boli.
Strata goi się powoli, ale będziesz mędrszym świata. To życie ciężka waga i najtwardsza walka. Często się upada.
Wstawaj tak jak Niki Lauda.
W szkole mówią mi, że będę nikim. Zdolny, lecz leniwy.
Postanawiam, że zdobędę szczyty, by być wiecznie żywy, chociaż wokół świat jest dziki.
Niemen śpiewał, że jest dziwny. Stoję sam jak napad okuniki. Życie jak wyścigi.
Pusta lodówka, wynajęty pokój. Tylko bez paniki. Wspominam to dziś, kiedy jem ostrygi.
Ze mną same stare wygi. Kiedyś młode wilki, legendarni tak jak CBGB.
Ty nie jesteś z naszej ligi. Jak bolidy czas przyspieszał. Ojciec puszczał mi.
Jak Niki Lauda płonie w siedem sześć na Nürburgring. Ja na podwórku wtedy w plastikowym kubku drink.
Na jakimś murku co dzień żegnam identyczne dni.
Myślę wejdę oknem, by przede mną zamknąć drzwi. Warszawa wtedy moknie, a życie nie jest słodkie tak jak łzy. Jak
Henry Manda jestem zły, więc piszę punche tak, że cała branża zjeżdża na SOR, a dzisiaj wracam jak Niki Lauda na tor.
Ojciec mówił mi mierz wysoko, najwyżej się rozczarujesz. Haha. Ej! Łuh!
Wyrzuć wszystko, co cię boli. Nie chcesz już do tego wracać.
Czas nas goni, rana się zagoi. Wstawaj, dawaj!
Żal i gorycz.
Ursynów, Warszawa, gdzie za mało było boisk, lecz nas Andrzej uczył latać. To, co cię boli, to cię boli.
Strata goi się powoli, ale będziesz mędrszym świata. To życie ciężka waga i najtwardsza walka. Często się upada.
Wstawaj tak jak Niki Lauda. Wyrzuć wszystko, co cię boli.
Nie chcesz już do tego wracać. Czas nas goni, rana się zagoi. Wstawaj, dawaj!
Żal i gorycz.
Ursynów, Warszawa, gdzie za mało było boisk, lecz nas Andrzej uczył latać. To, co cię boli, to cię boli.
Strata goi się powoli, ale będziesz mędrszym świata. To życie ciężka waga i najtwardsza walka. Często się upada.
Wstawaj tak jak Niki Lauda. Myślę, co to znaczy być sobą? Którą iść drogą?
Gdzieś bez celu szedłem nieraz. Tak łatwo było stojć, szleć i zostać nikim.
A było blisko. Widziałem nic jak na dłoni. Tyle razy myślałem, że to koniec, wiesz.
Im jest trudniej, ciężej zaciskam dłonie w pięść. Dzia i gra płonie gdzieś.
Jeszcze nie trzeba jeść. Wiem, że czas.
Czas wziąć się w garść, odmienić świat, łapać szansę. Ja nie umie się na żywca, wiesz? Łapy precz! Będzie dobrze.
Będzie, będzie dobrze.
Traducción al español
Son noventa BPM mientras mi corazón late. Entonces Biggie muere.
Otro mes, un día gris sacado de un gran álbum. Me levanto todo el tiempo, él no me ve para nada cuando grito.
Dios, dame fe, pero no la encuentro en la Biblia.
Y tal vez lo olvidaste o no puedes ver porque tus ojos estaban cubiertos por lentes oscuros.
O no te entendí porque hablabas yiddish. Estaba parado en la calle cuando el mundo se estaba desmoronando como Kali.
Un chico flaco, gafas a altas horas de la noche, pesadillas, alucinaciones, bares nocturnos, tontas como caricias en la nariz. Supuestamente lo tomaste para estar con los productos, para destacar.
No lloré cuando te enterraron. Quería zarpar de aquí a alguna parte. Y los versos se multiplican como setas después de la lluvia.
Los primeros bits fueron algo en midi en Atari o Amiga. Algo así como tatuajes o cortes.
Llevo cicatrices en mi corazón como un cuerpo cosido.
Pase lo que pase, te levantas, sigues adelante, mientras dure esta vida, mientras dure esta vida.
Pase lo que pase, te levantas y sigues adelante mientras dure esta vida.
Desecha todo lo que te hace daño. No quieres volver a eso.
El tiempo se nos acaba, la herida sanará. ¡Levántate, vamos!
Dolor y amargura.
Ursynów, Varsovia, donde había muy pocos campos deportivos, pero Andrzej nos enseñó a volar. Lo que te duele, te duele.
La pérdida se cura lentamente, pero serás el más sabio del mundo. Este es el peso más pesado de la vida y la lucha más dura. Te caes a menudo.
Levántate como Niki Lauda.
En la escuela me dicen que seré un don nadie. Talentoso pero vago.
Decido que conquistaré las cimas para estar eternamente viva, aunque el mundo que me rodea sea salvaje.
Niemen cantó que era extraño. Estoy solo como en una convulsión. La vida es como una carrera.
Nevera vacía, habitación alquilada. Simplemente no entre en pánico. Recuerdo esto hoy cuando como ostras.
Sólo los viejos conmigo. Lobos que alguna vez fueron jóvenes, legendarios como el CBGB.
Estás fuera de nuestra liga. El tiempo se aceleraba como los coches de carreras. Mi padre me lo tocó.
Cómo Niki Lauda quema siete-seis en Nürburgring. Estaba en el patio y tomé una copa en un vaso de plástico.
Cada día me despido de los mismos días en alguna pared.
Creo que entraré por la ventana para cerrarme la puerta en la cara. Entonces Varsovia se moja y la vida no es tan dulce como las lágrimas. como
Henry Manda, estoy enojado, así que escribo golpes para que toda la industria venga a emergencias, y hoy estoy de vuelta como Niki Lauda en la pista.
Mi padre me dijo que apunte alto, sólo te decepcionarás. Ja ja. ¡Ey! ¡Vaya!
Desecha todo lo que te hace daño. No quieres volver a eso.
El tiempo se nos acaba, la herida sanará. ¡Levántate, vamos!
Dolor y amargura.
Ursynów, Varsovia, donde había muy pocos campos deportivos, pero Andrzej nos enseñó a volar. Lo que te duele, te duele.
La pérdida se cura lentamente, pero serás el más sabio del mundo. Este es el peso más pesado de la vida y la lucha más dura. Te caes a menudo.
Levántate como Niki Lauda. Desecha todo lo que te hace daño.
No quieres volver a eso. El tiempo se nos acaba, la herida sanará. ¡Levántate, vamos!
Dolor y amargura.
Ursynów, Varsovia, donde había muy pocos campos deportivos, pero Andrzej nos enseñó a volar. Lo que te duele, te duele.
La pérdida se cura lentamente, pero serás el más sabio del mundo. Este es el peso más pesado de la vida y la lucha más dura. Te caes a menudo.
Levántate como Niki Lauda. Pienso, ¿qué significa ser uno mismo? ¿Qué camino tomar?
A menudo caminaba sin rumbo hacia algún lugar. Era tan fácil pararse y caminar y convertirse en nada.
Y estuvo cerca. No vi nada. Muchas veces pensé que todo había terminado, ¿sabes?
Cuanto más difícil se vuelve, más fuerte aprieto mis manos en un puño. El juego y el juego arden en alguna parte.
No es necesario comer todavía. Sé que es hora.
Es hora de recuperarse, cambiar el mundo, arriesgarse. No sé tocar en vivo, ¿sabes? ¡Fuera las manos! Todo estará bien.
Así será, todo irá bien.