Más canciones de Magda Umer
Descripción
Compositor: Giovanni Ferrio
Letrista: Andrzej Poniedzielski
Letrista: Giancarlo Re
Letrista: Matteo Chiosso
Letra y traducción
Original
Halo? Halo? Proszę pani, mówi reżyser. Znany. Znany reżyser.
Czy pani mnie słyszy? Ja bym chciał, żeby pani u mnie zagrała, dobrze?
Nie zagram już.
Nie zagram już -żadnej z ról. -Ale proszę pani, to jest główna rola.
-Żadnej z ról.
-Uważam, że projekt jest naprawdę bardzo -ciekawy. Niech pani to weźmie pod uwagę.
-Upomnę się dziś o mój śmiech, o sens i -ból. -Film robimy. Czy pani to rozumie? Halo?
-Nawet o ból. -Albo dwa krótsze. Taki miniserial.
Może -nawet reklamę, proszę pani.
-À propos a życiem moim żyć wolę. Gdyby pytał ktoś.
Ja po siebie -wracam. -Ja mam bardzo dobry tytuł roboczy „Romeo i
Julia". Uważam, że to jest bardzo odkrywcze.
Szumi mi w głowie wiśniowy sad.
Ja o sztuce, a pani o powidłach. Tam się nie dogadamy niestety.
Tam sen nocy letniej. Na huśtawce tych dwoje kołyszę. Julia z
Ofelią błagają o ciszę.
-I Lady Makbet zabiera do spania. -No dobra.
Trzy siostry i już. Już żadna z nich to ja.
Ja rozumiem, że pani się żegna z tymi rolami, tak?
-Parole, parole, parole.
-Proszę pani, ja mam naprawdę szerokie -plany wobec pani. -Parole, parole, parole.
-Filmowe. -Parole, parole, parole.
-Filmowe plany. Pani to słyszy? -Parole, parole, parole.
-Och. -Parole, parole, naprawdę parole.
-Parole, parole. -Już siebie wolę.
Ile to można powtarzać?
Zagrajmy w otwarte karty, dobrze? To był pretekst.
Ja bym chciał, żeby pani zagrała -w życiu. Halo? Halo? -Nie zagram już.
Nie zagram już -żadnej z ról. -W moim życiu, żeby pani zagrała. Halo?
-Żadnej z ról. -Znajomość proponuję. Czy pani słyszy?
Upomnę się dziś o mój śmiech, o sens i ból.
-Proszę pani, miłość, miłość. -Nawet o ból.
Małżeństwo. Z panią małżeństwo. Niechże pani zrozumie. Halo?
Nie à propos a- -Też nie. -Życiem moim żyć wolę. Gdyby pytał ktoś.
-Tak. -Ja po siebie wracam.
Czy pani wie, że pani była wisienką na torcie mojego życia? Halo? Hal-
Szumi mi w głowie -wiśniowy sad. -Taa.
Jest różnica między tortem a sadem -oczywiście. -Tam sen nocy letniej.
Na huśtawce tych dwoje kołyszę. Julia z Ofelią błagają o ciszę.
I Lady Makbet zabiera do spalu trzy siostry i już.
Już żadna z -nich to ja. -Wie pani co?
Pani pozwoli, że ja się -poczuję trochę wyrolowany. -Parole, parole, parole.
-Parole. -Parole, parole, parole.
-No i po co to powtarzać tyle razy? -Parole, parole, parole.
-No nie rozumiem. -Parole, parole, parole, parole, parole.
-Naprawdę parole. Już siebie wolę. -Rozumiem.
Rozumiem.
Ja nic nie rozumiem. Cholera, no naprawdę.
Co? Co pani robi? Co pani płacze?
Pani przestanie płakać, dobrze?
To co? Może jednak porozmawiamy czy co?
Traducción al español
¿Hola? ¿Hola? Señora, dice el director. Conocido. Director famoso.
¿Puedes oírme? Me gustaría que tocaras para mí, ¿vale?
No jugaré más.
No jugaré más papeles. -Pero señora, este es el papel principal.
-Ninguno de los roles.
-Creo que el proyecto es realmente muy interesante. Por favor tenga esto en cuenta.
Hoy reclamaré mi risa, mi significado y mi dolor. -Estamos haciendo una película. ¿Entiendes esto? ¿Hola?
-Incluso sobre el dolor. -O dos más cortos. Es como una miniserie.
Quizás incluso un anuncio, señora.
-Por cierto, prefiero vivir mi vida. Si alguien preguntara.
Vuelvo por mí. -Tengo un título provisional muy bueno "Romeo i
"Julia". Creo que esto es muy revelador.
El huerto de cerezos zumba en mi cabeza.
Estoy hablando de arte y tú estás hablando de mermelada. Lamentablemente no llegaremos a ningún acuerdo allí.
Sueño de una noche de verano allí. Balanceo a estos dos en el columpio. julia z
Ofelia pide silencio.
-Y Lady Macbeth te lleva a la cama. -Está bien.
Tres hermanas y eso es todo. Ninguno de ellos ya soy yo.
Entiendo que te despidas de estos roles, ¿verdad?
-Libertad condicional, libertad condicional, libertad condicional.
-Señora, tengo grandes planes para usted. -Libertad condicional, libertad condicional, libertad condicional.
-Película. -Libertad condicional, libertad condicional, libertad condicional.
-Escenografías de cine. ¿Oyes eso? -Libertad condicional, libertad condicional, libertad condicional.
-Oh. -Libertad condicional, libertad condicional, realmente libertad condicional.
-Libertad condicional, libertad condicional. -Me prefiero a mí mismo.
¿Cuántas veces se puede repetir esto?
Juguemos a cartas abiertas, ¿vale? Fue una excusa.
Me gustaría que jugaras en la vida. Hola? Hola? -No jugaré más.
No jugaré más papeles. -En mi vida, desearía que pudieras jugar. Hola?
-Ninguno de los roles. -Propongo conocimiento. ¿Puedes oír?
Hoy reclamaré mi risa, mi significado y mi dolor.
-Señorita, amor, amor. -Incluso sobre el dolor.
Matrimonio. Matrimonio contigo. Por favor comprenda. Hola?
No es apropiado... -Tampoco. -Prefiero vivir mi vida. Si alguien preguntara.
-Sí. -Vuelvo por mí.
¿Sabes que fuiste la guinda del pastel de mi vida? Hola? Hal-
Hay un zumbido en mi cabeza: un huerto de cerezos. -Sí.
Hay una diferencia entre un pastel y un huerto, por supuesto. -Hay un sueño de una noche de verano.
Balanceo a estos dos en el columpio. Julia y Ofelia ruegan silencio.
Y Lady Macbeth se lleva a la cama a sus tres hermanas y listo.
Ninguno de ellos ya soy yo. -¿Sabes qué?
Señora, permítame sentirme un poco jodido. -Libertad condicional, libertad condicional, libertad condicional.
-Libertad condicional. -Libertad condicional, libertad condicional, libertad condicional.
-¿Entonces por qué repetirlo tantas veces? -Libertad condicional, libertad condicional, libertad condicional.
-Pues no lo entiendo. -Libertad condicional, libertad condicional, libertad condicional, libertad condicional, libertad condicional.
-Estoy realmente loca. Me prefiero a mí mismo ahora. -Ya veo.
Ya veo.
No entiendo nada. Maldita sea, de verdad.
¿Qué? ¿Qué estás haciendo? ¿Por qué lloras?
La señora dejará de llorar, ¿vale?
¿Y qué? ¿Quizás podamos hablar o qué?