Descripción
Letras - Magnat, Feoctist, Irina Raimes
Música - Magnat, Feoctist, Irina Raimes, Radu Duminița
Producción musical - Radu Dumitrica
Mezcla/Masterización - Radu Duminiță
Producción - BR Films
Director: Román Burlaca
Operador - Nicu Lungu
Letra y traducción
Original
Vine toamna, se deschide rana.
Mâinile sunt reci, că nici tu nu mai treci pe la mine.
Haina ține doar de căld și timpul trece greu, dar tu de -ce nu treci? Tu de ce nu treci?
-Am scris și cântece și versuri multe despre noi, cu vai și na, na, na și la, la, la și oi, oi, oi.
Dar toamna se deschide rana. Timpul trece greu, dar tu de ce nu treci?
-Tu de ce nu treci? -Durerea mea nu se măsoară în volum.
Bocancii mei uzi ca și sufletul tău acum. A venit toamna la mine în grădină.
Nu pot să cred că sunt eu de vină. Orașul e gol, doar umbre în geam.
E toamnă între noi, dar nu așteptam. Nu așteptam. Tu carte rară, eu needucat.
Ești rochie de seară, eu fierul de călcat. Simt vânt rece în spate. Merg ca ultimul soldat.
-Dragostea noastră titanică s-a scufundat.
-Vine toamna, se deschide rana. Mâinile sunt reci, că nici tu nu mai treci pe la mine.
Haina ține doar de căld și timpul trece greu, -dar tu de ce nu treci? Tu de ce nu treci?
-Am scris și cântece și versuri multe despre noi, cu vai și na, na, na și la, la, la și oi, oi, oi.
Dar toamna se deschide rana. Timpul trece greu, dar tu de ce nu treci?
-Tu de ce nu treci?
-În zile ploioase și nopți senine, cu filme privite în limbi străine.
Vreau să te văd, să trec pe la tine, dar e târziu și sigur ești bine.
De când am învățat să vorbim în tăcere, apari în piesele născute din durere. De parcă am trăit două veri în Toscana.
Și eu scriitor, iar tu mi-ai pana.
Dar vine toamna, reapare -rana. Rana e adâncă, nu ajută bandana.
-Vine toamna, se deschide rana. Mâinile sunt reci, că nici tu nu mai treci pe la mine.
Haina ține doar de căld și timpul trece greu, dar tu de ce nu treci?
Tu -de ce nu treci?
-Am scris și cântece și versuri multe despre noi, cu vai și na, na, na și la, la, la și oi, oi, oi.
Dar toamna se deschide rana. Timpul trece greu, dar tu de ce nu treci?
Tu de ce nu treci?
Traducción al español
Llega el otoño, se abre la herida.
Las manos están frías, porque tampoco pasas por mí.
La ropa sólo abriga y el tiempo pasa duro, pero tú - ¿por qué no pasas? ¿Por qué no pasas?
-También escribí muchas canciones y versos sobre nosotros, con ay y na, na, na y la, la, la y oi, oi, oi.
Pero en otoño se abre la herida. El tiempo pasa difícil, pero ¿por qué tú no?
- ¿Por qué no pasas? -Mi dolor no se mide en volumen.
Mis botas están ahora tan mojadas como tu alma. El otoño ha llegado a mi jardín.
No puedo creer que sea mi culpa. La ciudad está vacía, sólo sombras en la ventana.
Es otoño entre nosotros, pero no esperamos. No estaba esperando. Tu libro raro, yo sin educación.
Tú eres el vestido de noche, yo soy la plancha. Siento un viento frío detrás de mí. Camino como el último soldado.
-Nuestro amor titánico se ha hundido.
- Se acerca el otoño, se abre la herida. Las manos están frías, porque tampoco pasas por mí.
La ropa sólo te mantiene abrigado y el tiempo pasa con dificultad, pero ¿por qué no pasas? ¿Por qué no pasas?
-También escribí muchas canciones y versos sobre nosotros, con ay y na, na, na y la, la, la y oi, oi, oi.
Pero en otoño se abre la herida. El tiempo pasa difícil, pero ¿por qué tú no?
- ¿Por qué no pasas?
-En días lluviosos y noches despejadas, con visualización de películas en idiomas extranjeros.
Quiero verte, pásate, pero es tarde y seguro que estás bien.
Desde que aprendimos a hablar en silencio, apareces en las obras que nacen del dolor. Como si viviera dos veranos en la Toscana.
Yo también soy escritor y tú tienes mi pluma.
Pero llega el otoño, la herida reaparece. La herida es profunda, el pañuelo no ayuda.
- Se acerca el otoño, se abre la herida. Las manos están frías, porque tampoco pasas por mí.
La ropa sólo abriga y el tiempo pasa con dificultad, pero ¿por qué no pasas tú?
Tú... ¿por qué no pasas?
-También escribí muchas canciones y versos sobre nosotros, con ay y na, na, na y la, la, la y oi, oi, oi.
Pero en otoño se abre la herida. El tiempo pasa difícil, pero ¿por qué tú no?
¿Por qué no pasas?