Más canciones de Aron x Krux
Más canciones de Mata
Más canciones de Bajorson
Descripción
Al pedir que se abra la puerta, la canción se percibe como una carta cansada, escrita en una servilleta mientras se espera en la cola para tomar un café: líneas ligeramente temblorosas, aroma a esperanza cítrica y un toque apenas perceptible de amargura. El mundo aquí es tóxico, la gente es una sucesión de trajes idénticos y tendencias descoloridas, pero en medio de esta plaga se despierta una mano que se extiende en lugar de apartarse. Es incómodo y hogareño: en el videoclip, los mismos pantalones; en la vida, las mismas viejas heridas, y la melodía reúne los fragmentos de nuevo en algo parecido a una unión.
Hay una extraña bondad en la canción, no pomposa, sino la que vive en los pequeños gestos: no abandonar cuando el barco se hunde; no cerrar la puerta cuando la voz lo pide. La ironía es suave, como una sonrisa después de una noche de insomnio: el mundo mide el valor por la etiqueta, pero aquí se propone pagar con otra moneda: la fortaleza, la pequeña fe en la música y en aquellos que caminan a tu lado, aunque sea a través del fuego. No es un manifiesto de héroes, es una nota en un diario sobre cómo se puede matar el odio si dejamos de alimentarlo con nuestra atención.
Letra y traducción
Original
Proszę, otwórz mi drzwi.
Dłużej nie wytrzymam. My nie jesteśmy źli.
Ten świat to toksyna.
Sama zawiść. Nikt pierwszy nie przyjdzie naprawić. Chyba nie taki był nasz plan.
Zabijmy nienawiść.
Różnie bywało w życiu. Ona ratowała mnie od złych nawyków.
Śmieją się, że wychodzę w tych samych ciuchach do klipu.
Ciesz się jak jedyne co musiałeś skroić to garnitur. Powoli wyniszcza nas toksyna. Nikt nie popłynie za tonącym okrętem.
Jak zostałeś sam toniesz w rozkminach. Zamiast dać nogę podam ci rękę.
Idź, choć wiem, że ci ciężko. Nie możemy się zatrzymać. Idź ze mną nawet przez piekło.
Musisz wytrzymać. Ludzie w ciebie nie wierzą, nie chcą dawać szans.
Chcą być wyżej, więc lepiej im cię poniżyć. Dla mnie moje cele to droga po skarb.
Może dlatego, że stawiali na niej krzyżyk.
Proszę, otwórz mi drzwi. Dłużej nie wytrzymam. My nie jesteśmy źli.
Ten świat to toksyna.
Sama zawiść. Nikt pierwszy nie przyjdzie naprawić. Chyba nie taki był nasz plan.
-Zabijmy nienawiść. -Ten świat to toksyna.
Nie mogę już wytrzymać, ale nie mogę się zatrzymać.
Rozmawiam tylko z Bogiem o tym, jaka moja w tym wina. Codziennie jak wstaję z wyra, no to chce mi się przeklinać.
Chyba nakręcę dziś firat dwa. Mówią nie rusz kosyka.
Lepiej mnie nie pytać, co gdybym nie muzyka.
Robię kolejnego feata, bo kocham jak łączy ludzi, a tylko dla miłości chce mi się jeszcze oddychać, kiedy zalewa mnie krew, jak znów rano dzwoni budzik.
Prosta matematyka łatwiej się dźwiga w parach ciężary życia, kiedy lecisz na oparach i nie masz oparcia w nikim. Łatwo jest przestać się starać.
Gdy do tego złe nowinki znowu krzyżują ci w planach coś.
Idź, choć wiem, że ci ciężko, nie możemy się zatrzymać.
Idź ze mną nawet przez piekło. Musisz wytrzymać.
Proszę, otwórz mi drzwi.
Dłużej nie wytrzymam. My nie jesteśmy źli. Ten świat to toksyna.
Sama zawiść. Nikt pierwszy nie przyjdzie naprawić. Chyba nie taki był nasz plan.
-Zabijmy nienawiść.
-Nie szukaj prawdy w ekranach, bo to czysta iluzja. Ja w tych czasach nie wierzę nawet w odbicie z lustra.
Zamiast siedzieć do późna i rozmyślać nad sobą, szukam drogi do wyjścia dla tych, którzy nie mogą. Chcąc odnaleźć się toną. Słono płacą za błędy.
Zagubieni w tym ponurym zjedli już na tym zęby. Gryząć się między sobą. Kto ma więcej od kogo? Wielkie serce.
Pojęcie to zastąpiło logo. Szczęście tylko na pozór, bo przemija wraz z trendem.
To jak zakopać topór w tym myślowym obłędzie.
Zabić w sobie nienawiść, przełknąć gorycz porażki, być odpornym na zawiść i już się niczym nie martwić. To jest toxic nowo.
Pomyśl, co jest z tobą. Warty jesteś tyle, ile na tym dziś zarobią.
Najpierw w czymś jest haczyk, potem mącą wodą. Ty dla nich nie znaczysz nic. Zaraz się obłowią.
Proszę, otwórz mi drzwi.
Dłużej nie wytrzymam. My nie jesteśmy źli.
Ten świat to toksyna.
Sama zawiść. Nikt pierwszy nie przyjdzie naprawić. Chyba nie taki był nasz plan.
Zabijmy nienawiść.
Traducción al español
Por favor, ábreme la puerta.
No puedo soportarlo más. No somos malos.
Este mundo es una toxina.
Sólo envidia. Nadie vendrá a arreglarlo primero. Supongo que ese no era nuestro plan.
Matemos el odio.
La vida era diferente. Ella me salvó de los malos hábitos.
Se ríen de mí por usar la misma ropa para un video.
Disfruta de cómo lo único que tuviste que cortar fue el traje. La toxina nos está destruyendo lentamente. Nadie seguirá a un barco que se hunde.
Cuando te quedas solo, te ahogas en pensamientos. En lugar de darte mi pierna, te daré mi mano.
Ve, aunque sé que es difícil para ti. No podemos parar. Camina conmigo incluso en el infierno.
Tienes que aguantar. La gente no cree en ti, no quiere darte una oportunidad.
Quieren estar más alto, por eso es mejor que te derriben. Para mí, mis metas son el camino hacia el tesoro.
Quizás porque le pusieron una cruz.
Por favor, ábreme la puerta. No puedo soportarlo más. No somos malos.
Este mundo es una toxina.
Sólo envidia. Nadie vendrá a arreglarlo primero. Supongo que ese no era nuestro plan.
-Matemos el odio. -Este mundo es una toxina.
No puedo soportarlo más, pero no puedo parar.
Sólo hablo con Dios acerca de que es mi culpa. Todos los días, cuando me levanto, quiero maldecir.
Creo que hoy dispararé a fiat dos. Dicen que no toques la canasta.
Es mejor no preguntarme qué pasaría si no fuera por la música.
Estoy haciendo otra hazaña porque me encanta cómo conecta a las personas, y sólo por amor todavía quiero respirar, cuando estoy cubierto de sangre, cuando vuelve a sonar el despertador por la mañana.
Matemáticas simples, es más fácil soportar las cargas de la vida en pareja cuando estás agotado y no tienes a nadie que te apoye. Es fácil dejar de intentarlo.
Cuando las malas noticias vuelven a interrumpir tus planes.
Ve, aunque sé que te cuesta, no podemos parar.
Camina conmigo incluso en el infierno. Tienes que aguantar.
Por favor, ábreme la puerta.
No puedo soportarlo más. No somos malos. Este mundo es una toxina.
Sólo envidia. Nadie vendrá a arreglarlo primero. Supongo que ese no era nuestro plan.
-Matemos el odio.
-No busques la verdad en las pantallas, porque es pura ilusión. Hoy en día ni siquiera creo en el reflejo del espejo.
En lugar de trasnochar pensando en mí, busco una salida para los que no pueden. Al intentar encontrarse a sí mismos, se ahogan. Pagan caro los errores.
Los que se pierden en esta oscuridad ya se han iniciado en ella. Mordernos unos a otros. ¿Quién tiene más que quién? Gran corazón.
Este concepto reemplazó al logo. La felicidad es sólo superficial, porque se desvanece con la tendencia.
Es como enterrar el hacha de guerra en esta locura mental.
Mata el odio, traga la amargura de la derrota, sé inmune a la envidia y ya no te preocupes por nada. Esto es una novedad tóxica.
Piensa en lo que te pasa. Vales tanto como ellos ganan con ello hoy.
Primero hay un anzuelo en algo, luego enturbia las aguas. No significas nada para ellos. Estarán llenos pronto.
Por favor, ábreme la puerta.
No puedo soportarlo más. No somos malos.
Este mundo es una toxina.
Sólo envidia. Nadie vendrá a arreglarlo primero. Supongo que ese no era nuestro plan.
Matemos el odio.