Más canciones de Halina Mlynkova
Descripción
Compositor: Marcin Kindla
Letrista: Halina Mlynkova
Letra y traducción
Original
Na błękit nieba czekam cały czas.
Coś więcej widzieć w różowym świcie.
Bo kiedy idę przez ten mały świat, wiatr unosi me stopy bose.
Szukam ciągle nowych dróg.
Dokąd idziemy mała?
Przed nami tyle gór się dmie. Bezradnych mama.
Założyć płaszcz z błękitu chcę i frunąć w stronę morza pól, gdzie gubię zło, gdzie znika ból.
Do domu mama, wracam do domu mama.
Ten zapach pełen kłosów zbóż.
Od dawna nie ma mnie tam już.
Pod wielkim dębem leżał żółty koc.
My razem na nim tak zakochani.
Chwilami wpatrywaliśmy się pnąc.
Tak mało letni, tak niekonkretni.
A niebo było pełne gwiazd.
Dokąd idziemy mała?
Przed nami tyle gór się dmie. Bezradnych mama.
Założyć płaszcz z błękitu chcę i frunąć w stronę morza pól, gdzie gubię zło, gdzie znika ból. Do domu mała.
Do domu wracam tam, gdzie ty. Do domu mama.
Tam marzeń stos mych zastygł, by powrócić mała.
Otrząść stary koc by móc pofrunąć w stronę morza pól, gdzie gubię zło, gdzie znika ból.
Do domu mama, wracam do domu mama.
A niebo było pełne gwiazd.
Tam dawno przecież nie ma nas.
A niebo było pełne gwiazd.
Tam dawno nie ma przecież nas.
A niebo było pełne gwiazd.
Tam dawno przecież nie ma nas.
A niebo było pełne gwiazd.
Tam dawno przecież nie ma nas.
Traducción al español
Espero el cielo azul todo el tiempo.
Algo más que ver en el amanecer rosado.
Porque cuando camino por este pequeño mundo, el viento lleva mis pies descalzos.
Estoy constantemente buscando nuevos caminos.
¿A dónde vamos, pequeña?
Hay tantas montañas volando frente a nosotros. Mamá indefensa.
Quiero ponerme un manto azul y volar hacia el mar de campos, donde pierdo el mal, donde desaparece el dolor.
Ya vuelvo a casa mamá, ya vuelvo a casa mamá.
Este aroma está lleno de espigas de grano.
Hace mucho que no estoy allí.
Había una manta amarilla debajo del gran roble.
Estamos tan enamorados de ello juntos.
Por un momento nos quedamos mirando las enredaderas.
Tan inmaduro, tan inespecífico.
Y el cielo estaba lleno de estrellas.
¿A dónde vamos, pequeña?
Hay tantas montañas volando frente a nosotros. Mamá indefensa.
Quiero ponerme un manto azul y volar hacia el mar de campos, donde pierdo el mal, donde desaparece el dolor. Vete a casa, pequeña.
Voy a casa donde tú vas. Mamá de casa.
Allí, el montón de mis sueños se congeló, sólo para regresar, pequeña.
Sacude la vieja manta para poder volar hacia el mar de campos, donde pierdo el mal, donde el dolor desaparece.
Ya vuelvo a casa mamá, ya vuelvo a casa mamá.
Y el cielo estaba lleno de estrellas.
Hace mucho que no estamos allí.
Y el cielo estaba lleno de estrellas.
Hace mucho que no estamos allí.
Y el cielo estaba lleno de estrellas.
Hace mucho que no estamos allí.
Y el cielo estaba lleno de estrellas.
Hace mucho que no estamos allí.